این نمایشگاه با حضور ۱۰۰ واحد تولیدی از ۱۶ استان کشور، از تاریخ 5 الی 8 آذر 1404 در محل دائمی نمایشگاه بین المللی خوزستان برگزار شد.
در این رویداد ۴ روزه، مدیران دولتی، فعالان اقتصادی بخش خصوصی، کشاورزان و بهره برداران، هیئت های تخصصی از وزارت کشاورزی عراق و سایر علاقمندان از نمایشگاه بازدید کردند.
در حاشیه این رویداد، نشست تخصصی فعالان بخش کشاورزی ایران و عراق در روز ۸ آذرماه ۱۴۰۴ با حضور عباس جبر العلیاوی، وزیر کشاورزی عراق در محل اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی خوزستان برگزار شد. در این نشست، جمعی از بازرگانان، تشکل‌ها و فعالان حوزه کشاورزی دو کشور، ظرفیت‌های مشترک، فرصت‌های توسعه همکاری‌های تجاری، انتقال فناوری‌های نوین، تأمین نهاده‌ها و توسعه مکانیزاسیون کشاورزی را مورد بررسی قرار دادند. این جلسه با هدف ایجاد ارتباط مستقیم میان تولیدکنندگان و تصمیم‌سازان کشاورزی عراق برگزار شد. در نهایت مقرر شد برای خرید پهپادهای کشاورزی و تعداد قابل توجهی ماشین‌آلات و ادوات کشاورزی، پیگیری‌های لازم از سوی اتاق بازرگانی استان خوزستان انجام گیرد.
در حاشیه افتتاحیه این رویداد، از کشاورزان پیشرو و نمونه استان خوزستان نیز تقدیر شد.

قوت ها، ضعف ها، فرصت ها و تهدیدها
نقاط قوت:
۱ـ تنوع بالای تولیدکنندگان با
حضور بیش از ۱۰۰ تولیدکننده بزرگ، متوسط و نوپا باعث افزایش تنوع محصولات و ایجاد رقابت فنی شد.
۲ـ فرصت مقایسه تکنولوژی‌ها که بازدیدکنندگان می‌توانند ماشین‌ها و ادوات را از نزدیک مقایسه کنند و شناخت دقیقی از ویژگی‌ها و عملکرد هر شرکت داشته باشند.
۳ـ فضا برای شبکه‌سازی و همکاری صنعتی. نمایشگاه زمینه خوبی برای ارتباط میان سازندگان، کشاورزان، تأمین‌کنندگان قطعه، و مجموعه‌های تحقیقاتی ایجاد کرد.
۴- رونمایی از فناوری‌های بومی
برخی شرکت‌ها توانستند محصولات جدید و نوآورانه را معرفی کنند که در شرایط اقتصادی ایران مزیت مهمی است. به خصوص اعضای محترم اتحادیه
۵- جمع‌آوری نیازهای واقعی بازار. تولیدکنندگان بزرگ از این فضا برای دریافت بازخورد مستقیم کشاورزان استفاده کردند.

نقاط ضعف
۱ـ کیفیت و استاندارد نامتوازن.
حضور تولیدکنندگانی که فاقد استاندارد یا کیفیت پایدار بودند، تصویر کلی نمایشگاه را تحت تأثیر قرار می‌داد.
۲ـ عدم یکپارچگی در طبقه‌بندی و جانمایی شرکت‌ها. بازدیدکنندگان (آنهایی که شناخت قبلی از شرکت ها نداشتند) در برخی بخش‌ها سردرگم می‌شدند و تشخیص شرکت‌های معتبر از غیرمعتبر دشوار بود.
۳ـ کمبود اطلاعات فنی و بروشورهای مناسب. برخی غرفه‌ها (اغلب تولید کنندگان متفرقه) اطلاعات شفاف درباره مشخصات، قیمت، یا خدمات پس از فروش ارائه نکردند.
۴- ضعف در برنامه‌های جانبی.
عدم وجود پنل‌های تخصصی، کارگاه‌ها و معرفی فناوری‌ها، سطح آگاهی بخشی رویداد را کاهش داده بود.
۵ـ برخی محصولات تکراری و عملا بدون هیچگونه نوآوری جدید! در میان شرکت‌های کوچک، محصولات مشابه و کپی‌شده دیده می‌شد که جذابیت نمایشگاه را کم می‌کرد.

فرصت ها
۱ـ افزایش تقاضا برای مکانیزاسیون هوشمند. شرایط بازار کشاورزی ایران به سمت بهره‌وری، صرفه‌جویی آب و مکانیزاسیون دقیق حرکت می‌کند؛ نیاز رو به رشد بازار برای تولیدکنندگان فرصت بزرگی ایجاد می‌کند.
۲ـ ارتقاء استانداردها از طریق فشار رقابتی. حضور شرکت‌های معتبر باعث می‌شود شرکت‌های ضعیف به سمت استانداردسازی و بهبود کیفیت حرکت کنند.
۳ـ فرصت صادرات منطقه‌ای. کشورهای همسایه به تجهیزات مقرون‌به‌صرفه نیاز دارند و نمایشگاه می‌تواند سکوی صادراتی باشد.

تهدید ها
۱- بی‌اعتمادی کشاورزان به دلیل محصولات بی‌کیفیت. حضور شرکت‌های فاقد استاندارد ممکن است باعث کاهش اعتماد عمومی به کل صنعت ماشین‌های کشاورزی شود.
۲ـ رکود اقتصادی و کاهش قدرت خرید کشاورزان. کاهش توان مالی کشاورزان، و مشکلات عدیده در اعطای تسهیلات بانکی، فروش را برای تامین کنندگان محدود می کند.
۳ـ ریسک عدم تداوم نمایشگاه با کیفیت بالا. اگر مدیریت نمایشگاه حرفه‌ای برخورد نکند و امکانات بهتری فراهم نکند، در سال‌های آینده تولیدکنندگان معتبر کم‌کم حضور کمرنگ‌تری پیدا می‌کنند.